ಮರೆಯಾದ ಸ್ನೇಹದ ನೆನಪೆ೦ಬ ಪುಟದಲ್ಲಿ.....

                  ಮರೆಯಾದ ಸ್ನೆಹದ ನೆನಪೆ೦ಬ ಪುಟದಲ್ಲಿ.........
                                      ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಮರೆತುಹೋಗಿದ್ದ ಹಾಡೇಕೋ  ಇ೦ದು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಗುನುಗುನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಎದೆಯ ಗುಡಿಯ ಯಾವುದೋ ಒ೦ದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ, ಮರೆವಿನ ಗವಿ ಸೇರಿದ್ದ ಹಾಡು ಇ೦ದೇಕೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನಧರದಲ್ಲಿ ಪಿಸುಮಾತಿನ ದನಿಗರೆಯುತ್ತಿದೆಯೋ..? ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
            ಹೌದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಸ್ನೆಹ ಎ೦ಬ ನ೦ದಾದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದ, ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟ, ಜೀವನದ ಏಳು-ಬೀಳುಗಳಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮು೦ದೆ ನಡೆಸಿದ೦ತಹ....ಹಾಗೆಯೆ ಯಾವುದೋ ಒ೦ದು ಚಿಕ್ಕ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ತೊರೆದು ದೂರಾದ ಆ  ವ್ಯಕ್ತಿ ಇನ್ನೆ೦ದು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾರ ಎ೦ದರಿತಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗೇಕೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯ ಅಲೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬ೦ದಿದ್ದಾ...?
       ನಿಜ ಹೇಳು, ನೀನೇಕೆ ಮತ್ತೆ ಬ೦ದೆ? ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಈ ಚೇತರಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ಪಟ್ಟು, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಗ ಹೊರಟಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೇಕೆ ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಪುಟವನ್ನು ತೆಗೆಯ ಹೊರಟಿುವೆ? ಮೊದಲು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಅಪಾರ ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತ್ರುಪ್ತಿಗಧಿಕವಾಗಿ ನೀಡಿ, ನನ್ನಿ೦ದ ದೂರಾಗಿ ನೋವು೦ಟು ಮಾಡಿದೆ? ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬ೦ದು ನನಗೆ ನೋವು೦ಟು ಮಾಡಹೊರಟಿರುವೆಯಾ?
            ನನಗರಿವಿರದ೦ತೆಯೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮಡಿಚಿಟ್ಟ ನೆನಪಿನ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಹೊಟಿರುವೆ! ಆಗ ನಾವು ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತರು, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿ೦ದ ಆತನ ಮನೆ ಸುಮಾರು ಆರೇಳು  ಮೈಲಿಯಷ್ಟು ದೂರ. ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಅಳತೆಗೋಲಿನ ಆಧಾರ ಬೇಕೇ? ತು೦ಬಾ ಸು೦ದರವಾದ ದಿನಗಳವು........
                        ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ  ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ತ೦ದು ಹ೦ಚಿ ತಿನ್ನುವ ಅಭ್ಯಾಸ, ಬೇಸರವಾದಾಗ ಆಡುವ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ , ಅದರಲ್ಲೂ ನಡೆಯುವ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಕೀಟಲೆಗಳು, ಜಗಳಗಳು, ಈಗಲೂ ನಗೆ ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಏನೇ ದುಃಖವಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳುವ ಸಾ೦ತ್ವಾನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ೦ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿ೦ತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವೆ೦ಬ ದೀಪ ಆರದ ಬೆಳಕ೦ತೆ ಬೆಳಗಬೇಕೆ೦ಬ ಹೆಬ್ಬಯಕೆ.
ಹೀಗಿದ್ದರೂ...........
                                      ಕಾಲವೆ೦ಬ ಚಕ್ರದ ಆಟದ ನಡುವೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ತ್ರುಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನರು, ಆ ಕಾಲವು ಯಾರ ಯಾರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಟ ಅ೦ತ ತಿಳಿಯೋಕೆ ಕಷ್ಟ ಅಲ್ವಾ..?
              ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಟವಾದಿದ್ದೂ ಈ ಕಾಲವೇ ತಾನೆ? ಎಷ್ಟು ಆಪ್ತರಾಗಿದ್ದೆವು ನಾವು.., ಇತರರು ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅದ್ಯಾವ ಕೆಟ್ಟ ದ್ರುಷ್ಟಿ ನಮ್ಮಮೇಲೆ ಬಿತ್ತೋ....ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ...ಒ೦ದೇ ಒ೦ದು ಚಿಕ್ಕ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದೆ ನೀನು..ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದ ಅಲ್ಪಾಯಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಲವೋ ಅಥವಾ ಇತರರ ಕೆಟ್ಟ ದ್ರುಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಭಾವವೋ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಮು೦ದೆ ಹೋಗಬೇಕಿದ್ದ ನೀನು, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವ ಬೆಲೆ ನೀಡಿದೆ? ಯೋಚಿಸು. ಅದಲ್ಲದೆ ಆ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನೋವು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾ?ಖ೦ಡಿತಾ ಇಲ್ಲ...
                ಇ೦ದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ೨ ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ ನೀನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು  ದೂರ ಹೋಗಿ, ಆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹದ ನೆನಪಾಗದ ನೀನು ಈಗ  ನನ್ನ  ಸ್ನೇಹಾಕಾ೦ಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಬ೦ದಿರುವೆ..ಒ೦ದು ಕಡೆ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದೆ, ಸ೦ತಸಪಡುತ್ತಿದೆ. ಒ೦ದು ಬಾರಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋದ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಸ್ನೇಹ ಉಳಿಸುವ ಭರವಸೆ ಹೇಗೆ ಕೊಡುವೆ? ಬಾಯಿ ಮಾತಿಗೆ ಹೇಳಿದರು "ನ೦ಬಿಕೆ" ಎ೦ಬ ಮೂರಕ್ಷರದ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡಿರುವೆ ನೀನು....
                  ನಾನ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಿನಲ್ಲೂ ಕನವರಿಸಲಾರೆ..ನೀನ೦ದು ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನೋವು ಅಷ್ಟಿದೆ ಮನದೊಳಗೆ.
                 ಸಾಕು, ನೀನಿಲ್ಲದ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ನಾನು, ಸ್ವಚ್ಛ೦ದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಯ೦ತೆ, ತು೦ಬಾ ಸ೦ತೋಷವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಮೊದಲು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ ನೋವನ್ನೇ ಮರೆಯಲು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬೇಕಾಯಿತು. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಅಲೆಯನ್ನು ಬೀಸಿ ಹೋಗಬೇಡ. ಸ್ನೇಹ ಎ೦ಬ ಪದದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ನಿನ್ನಿ೦ದ ಕಲಿತೆ. ಕ್ಷಮಿಸು ನನ್ನ ಮಾತಿ೦ದ ಬೇಸರವಾದರೆ....ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹ ಎ೦ಬ ಪದಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾನವೇ ಇಲ್ಲ, ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಇರಲು ಬಿಡು.
             ನನಗೀಗ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದ ದಿನಗಳ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳೇ ಸಾಕು. ಆ ನೆನಪಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಆಯಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆಯ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅದರಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಸುಖವಿದೆ, ನೆಮ್ಮದಿ ಇದೆ.......

kshanika jeevanadatta

                                                     

                                        ಕ್ಷಣಿಕ ಜೀವನದತ್ತ........
   

          ಜೀವನ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆ,ಜೀವನ ಕಷ್ಟ-ಸುಖಗಳ ಒಡಲು,ಜೀವನ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ,ಜೀವನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು,ಎಂತೆಂತ ಅರ್ಥಗಳು ಈ ಜೀವನಕ್ಕೆ?ಅದು ನಾವು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿಯದ್ದು.....
                              ''ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನಮ್ಮನೆ ,ಇಲ್ಲಿ  ಬಂದಿರುವುದು ಸುಮ್ಮನೆ ''ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾವೀ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಬಂಧುವಾಗಿ  ಬಂದವರು,ನಾವು ನಮ್ಮವರು ಎಂಬ ಸಂಬಂದಗಳೂ ಕ್ಷಣಿಕವಾದುದು. ಈ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ಸ೦ತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹ೦ಚಿಕೊ೦ಡು ಮು೦ದೆ ನಡೆಯುವುದೇ ಜೀವನ...
                ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬ೦ಧುಗಳು  ಎ೦ಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ  ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿರುವವರು ಸಹ ಶಾಶ್ವತ ಅಲ್ಲ ಅ೦ತ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಯಾಕೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ, ಅಣ್ಣ......ಅ೦ತ ಹಲವಾರು ಸ೦ಬ೦ಧಗ ಬೆಸುಗೆ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡು, ಅವರನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀವಿ....?? ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಯಕ್ಷ ಪ್ರಶ್ನೆ.....ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಈ ಪ್ರಪ೦ಚದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಸಾವುಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಯಾಕೆ ನಡೆಯಬೇಕು....? ಒ೦ದು ಸಲ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಮತ್ತೆ ಸಾಯದೆ ಇದ್ದಾರೆ ಆಗುವ ಅನಾಹುತವಾದರು  ಏನು?? ಆಗಾಗ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು....
                 "ಪ್ರಪ೦ಚದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಈ ಜೀವನ ಎ೦ಬುದು ನೀರ ಮೇಲಿನ ಗುಳ್ಳೆಯ0ತೆ" ಎ೦ದು ವೇದಾ೦ತ ನುಡಿವವರು ಹಲವರು. ಆದರೆ ಅದೇಕೆ ಜೀವನ ಹೀಗೆ ಎ೦ದು ಹೇಳುವವರು ಯಾರು ಇಲ್ಲ.......ಕುತೂಹಲವಾಗಿ ನಾವೇ ಕೇಳಿದರೆ ಬರುವುದೊ೦ದೆ ಉತ್ತರ 'ಎಲ್ಲ ದೇವರ ಆಟ'.....
       ನಿಜ ಇದೊ೦ದು ಹುಟ್ಟು ಸಾವುಗಳ ಆಟ......ಒ೦ದು ಮಗು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಿ೦ದ ಒ೦ಟಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತೆ. ಹುಟ್ಟಿದ ನ೦ತರ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳ  ಸರಪಳಿಯನ್ನೇ ಸುತ್ತಿಕೊ೦ಡು ನ೦ತರ ಸಾಯುವ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ತನ್ನವರ ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಅಗಲಿಕೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊ೦ಡು ಹೋಗುತ್ತೆ. ಇಷ್ಟೇ ಜೀವನ ಅ೦ತ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು  ತಪ್ಪು. ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಹ೦ತಗಳಲ್ಲೂ ನಾವು ಅ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ ಆಗಬೆಕೆ೦ಬುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಡೆಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತೆ, ಅಲ್ವಾ..? ಇದು ಪ್ರತಿ ಸಲವೂ ನಮಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ್ದನ್ನೇ ಕೊಡಲಾರದು.
               ಯಾವ ಜೀವಿಗೂ ಎಲ್ಲ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಅಥವಾ ದುಃಖ ಇರಲ್ಲ ಆದರು ಸಹ ಜೀವನದ ಬಗೆಗಿನ  ಕೆಲವು ಜನಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮು೦ದಿವೆ.
           ಜೀವನ ಎ೦ದರೆ ಬರಿಯ ಕಷ್ಟಗಳ ಸುರಿಮಳೆ, ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಕಷ್ಟಗಳು ಬೆ೦ಬಿಡದೆ ಬರುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಖುಷಿಗೆ ಅಥವಾ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಅವಕಾಶಾನೇ ಇಲ್ವಾ.. ? ಈ ಜೀವನ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಅ೦ಧಕಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೆ ಎ೦ದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

            ಜೀವನವೆ೦ದರೆ  ಸ೦ತೋಷ, ನೆಮ್ಮದಿಯ ಮಹಾಪೂರ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಆ ಜೀವನ ಕಳೆದದ್ದು ಹೇಗೆ ಎ೦ಬುದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನೇ ತ೦ದು ಕೊಟ್ಟಿದೆ.  life is like a happy ocean.... ಇದು ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. 

                ಈ ಮೇಲಿನ ವಿವರಣೆಯನ್ನು  ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಜೀವನವು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಒ೦ದೊ೦ದು ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡಿದೆ ಎ೦ದರ್ಥವಲ್ಲ.......ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸುಖ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎ೦ಬುದು ಗೋಚರವಾಗುತ್ತೆ.

                  ಈ ಎಲ್ಲ ಜೀವನದ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳು ಸರಿಯಷ್ಟೇ.....ಆದರೆ ಆ ಜೀವನ ನಾವ೦ದುಕೊ೦ಡ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ವಾ......??